De Zwangerschap

 

HET BEGIN VAN DE ZWANGERSCHAP

De zwangerschap begon in november 2005 en de geboorte zou dus ergens in augustus gaan plaatsvinden. Begin Januari, in de achtste week van de zwangerschap, hebben we een pretecho laten maken van de baby en het op DVD laten zetten. Er was nog maar weinig te zien want de baby was nog maar net zo groot als een rijstkorrel. Maar uit de echo bleek wel dat het hartje volop klopte en dat de kans op een miskraam heel klein zou zijn. Volgens de echografiste zou de uitrekendatum 20 augustus zijn, maar dat kon ook vier dagen ervoor of erna zijn.

 

Toen we echter na 12 weken voor een termijnecho naar het ziekenhuis gingen bleek er teveel vocht bij het hoofdje te zitten, wat op een chromosomale afwijking zou kunnen duiden. Dat bleek uit een nekplooimeting waar uit kwam dat de nekplooi ongeveer 5mm was, terwijl die niet meer dan 3 mm zou mogen zijn. Als er sprake zou zijn van een chromosomale afwijking zou dat verschillende dingen kunnen betekenen, zoals het syndroom van Down, het syndroom van Turner of een niet levensvatbaar kindje. We hebben toen besloten om een vlokkentest te laten doen om uitsluitsel te krijgen. Helaas er van alles fout in het ziekenhuis bij de uitslag van de test. Zo kregen we de uitslag pas in de derde week

na de test, terwijl de uitslag al veel eerder bekend was.

 

Maar toen we de uitslag hoorden, waren we dat snel vergeten, want de uitslag was

namelijk positief. Er was geen chromosomale afwijking gevonden en we konden dus gewoon door. Uit de test bleek ook dat we een meisje zouden gaan krijgen. In het ziekenhuis werd wel verteld dat de 20 weken echo belangrijk zou worden, omdat ze dan goed naar de organen gaan kijken gegeven de geschiedenis. Het overschot aan vocht aan het begin van de zwangerschap zou namelijk ook op een afwijking aan de organen kunnen duiden. Het was in elk geval zeker dat de zwangerschap niet afgebroken zou hoeven te worden en we konden dus vrolijk aan de slag met de aanschaf van de kinderkamer en alle benodigde spullen.

 

 

 

 

 

 

 

 

20 WEKEN ECHO

Tijdens de 20 weken zwangerschapscontrole controle hebben ze heel goed gekeken of alle organen van de baby in orde waren met speciale aandacht voor het hartje. Tot onze vreugde kon de echografiste niets afwijkends ontdekken en ziet alles er heel goed uit. Op de echo was van alles te zien zoals het hartje, de nieren, de ruggegraat, het gezichtje en de armpjes en beentjes.

 

Omdat de gynaecoloog zelf niet aanwezig was bij de 20 weken echo werd er nog een afspraak gemaakt voor een andere echo drie weken later. Dus na in de 23e week stonden we weer op de stoep bij het ziekenhuis. Deze keer was de gynaecoloog er echter weer niet, maar is de baby wel weer heel goed van alle kanten bekeken. Wederom zag alles er heel goed. Het enige dat uit de echo’s bleej is dat de baby iets kleiner is dan gemiddeld, maar ze groeide verder wel goed.

Ondertussen is Chantal ook al de baby gaan voelen in haar buik en de laatste tijd kun je de baby ook aan de buitenkant van de buik voelen schoppen, als je je hand op de buik legt.

Het gaat dus erg goed en de laatste loodjes beginnen aan te breken. Chantal moet nog een paar weekjes werken en gaat dan met zwangerschapsverlof. Over 2 weken wordt de babykamer bezorgd en kunnen we daar dus ook de laatste hand aan leggen.

 

 

 

 

 

PRETECHO

Op 19 mei hebben we een pretecho laten maken in 4D. Dat was tenminste de bedoeling want de baby wilde niet echt meewerken. Ze was in diepe slaap en niet wakker te krijgen. Ze sliep met de voeten dubbelgevouwen en haar handen voor haar gezicht, dus haar gezicht konden we niet echt goed in beeld krijgen. Zelfs na een pauze van 3 kwartier en koffie en cola bij de McDonalds veranderde ze haar houding niet. We hadden dus niet echt goede foto’s en moesten op 1 juni weer terug komen.

 

 

Op1 juni zijn we dus weer voor een 3d echo gegaan, maar helaas wilde de kleine dwarsligger weer niet meewerken! Ze lag precies in dezelfde houding als de vorige keer. Alleen af en toe bewoog ze maar nooit genoeg om haar gezicht goed op de foto te krijgen. Wederom lag ze bijna de hele tijd met armen en benen voor haar gezicht. Dat kun je hieronder goed zien op de foto’s. Twee dagen later op 3 juni zouden we het nog een keer proberen. We geven het niet op, ook al kan ze dadelijk haar hele leven nog gefotografeerd worden.

 

 

Op zaterdagochtend 3 juni vertrokken we ’s ochtend vroeg naar Baby Image voor de derde poging. Toen we binnenkwamen was het niet erg hoopvol, want ze lag wederom in dezelfde houding namelijk de stuitligging met handen en benen voor haar gezicht. Het begint er dus op te lijken dat ze de hele tijd in stuitligging ligt. Toen we bijna  de moed opgaven draaide ze eindelijk haar hoofdje. Ze bleef wel in stuitligging liggen, maar keek nu precies langs haar benen en armen. Zo konden we toch nog goede foto’s van haar gezicht nemen. Met een volle DVD en een heleboel foto’s gingen we eindelijk tevreden naar huis. Nu was de rit naar Gorinchem niet voor niks geweest. Zie hieronder de foto’s:

 

 

KINDERKAMER

Op 2 juni is de kinderkamer afgeleverd en na een weekend hard klussen is de kamer nu helemaal klaar. Na de bevalling kan de kleine zo haar kamer intrekken. De kamer is een Winnie the Pooh kamer geworden met lime groene accenten. De komende tijd zullen we nog meer accesoires kopen voor in de kamer, maar de grote dingen zoals commode, kast en ledikant staan al klaar. Ook hebben we de wieg, waar Chantal ooit in heeft gelegen, helemaal laten opknappen, zodat we die ook kunnen gebruiken. De wieg staat voorlopig bij ons op de slaapkamer en nog niet in de kinderkamer.

 

  

 

  

 

 

DE LAATSTE LOODJES

 

De buik van Chantal zal niet verder meer gaan groeien, maar is ondertussen flink rond geworden. Nog maximaal twee weken en dan wordt de baby geboren. De uitgerekende datum is woensdag 16 augustus maar slechts 4 van de 100 baby’s worden op de uitgerekende datum geboren. Omdat de baby bij een aantal controle’s iets te klein leek moest Chantal dagelijks thuis een CTG maken. We hebben nu een apparaat van het ziekenthuis staan, waarmee Chantal dagelijks een half uur lang de hartslag van de baby opneemt. Die wordt dan automatisch naar het ziekenhuis verstuurd per fax en vervolgens worden we teruggebeld. Tot nu toe zagen de CTG’s er allemaal prima uit en er is dus geen reden om de baby eerder te gaan halen. Het blijft dus nog even afwachten!

Bij de laatste controle’s leek de baby echter al goed bijgegroeid te zijn, maar er was ook goed te zien dat de baby nog in stuitligging ligt. In het ziekenhuis hebben ze daarom nog geprobeerd om de baby te draaien, maar dat lukte helaas niet. Met een pijnlijke buik van het draaien kon Chantal dus weer naar huis. Het was afwachten tot de bevalling of de baby gewoon geboren kon worden of dat er een keizersnede nodig zou zijn. Vlak voor de geboorte zag het er naar uit dat de baby gewoon geboren kon worden, omdat het niet zo groot was.