De Huwelijksreis

 

SINGAPORE

De huwelijksreis was tot het laatste moment een verrassing voor Chantal en werd pas bij het bruiloftsdiner bekend gemaakt. We gingen een rondreis maken door Singapore en Maleisie. De dag na de bruiloft vlogen we ’s avonds naar Singapore, waar we de volgende dag in de middag aankwamen. Met de metro gingen we vanaf het vliegveld naar onn hotel in Singapore, dat vlak bij Boat Quay lag. Hier waren vele restaurantjes en terrassen gevestigd langs de waterkant. Na aankomst hebben we rustig aan gedaan om de jetlag te verwerken en de volgende dag zin we de stad gaan verkennen per metro. Eerst zijn we naar het centrum gegaan, waar allerlei dure winkels zaten. De straten waren inderdaad heel erg schoon, maar het centrum was niet echt gezellig. Toen zijn we dus maar met de metro verder gegaan naar Little India, waar we op een marktje iets gegeten hebben. Toen we Singapore gezien hadden zijn we met de bus naar Johor Bahru in Maleise gegaan. Bij de grens tussen Singapore en Maleisie moesten we allemaal de bus uit om lopend met onze koffers de grens te passeren. Aan de andere kant van de grens konden we de bus weer in, die verder reed tot aan het busstation in Johor Bahru. Daar zijn we overgestapt op een andere bus, die ons naar het vliegveld in Johor Bahru bracht. Vanaf Johor Bahru vlogen we in de middag naar Kota Kinabalu dat aan de westkust van Maleisisch Borneo ligt.

 

BORNEO

Toen we aankwamen aan Kota Kinabalu was het al avond en op het vliegveld werden we opgewacht door de Nederlandse gids Olaf. Olaf woonde in KK en was getrouwd met een Maleisische vrouw. Bij hem hadden we onze jungletour geboekt, die de volgende dag zou beginnen in Sandakan. Olaf reed ons rond door Kota Kinabalu en nam ons mee naar het uitzichtpunt. Daarna nam hij ons mee naar een plein, waar we op een terrasje heerlijke saté hebben gegeten. Tussen de tafels door liepen de ‘biermeisjes’, de door bekende biermerken gesponsorde meisjes, die ervoor zorgen dat je nooit met een leeg glas hoefde te blijven zitten. Na de saté bracht Olaf ons naar het hotel, waar we de volgende ochtend om 7 uur ’s ochtends door zouden vliegen naar Sandakan aan de oostkust van Borneo. Bij aankomst in Sandakan werden we opgewacht door onze Maleisische gids Ben. Ben vertelde trots enkele jaren geleden meegewerkt te hebben aan het tv programma ‘Veronica Goes Asia’, waarvan een groot embleem op zijn jas het bewijs was. Met Ben gingen we op weg naar het Oerang Oetan reservaat Sepilok. In dit reservaat worden Oerang Oetans voorbereid op een terugkeer in de jungle en steeds verder weg in de jungle uitgezet zodat ze goed zonder mensen kunnen overleven. Bij één van de voederplatforms wachtten we op de komst van de Oerang Oetans. Om ons heen waren al vele makaken in afwachting van overblijfselen van het eten van de Oerang Oetans. Eindelijk kwam er in de verte een Oerang Oetan aan een touw aanslingeren tot aan het voederplatform. Later kwam er nog één bij maar daar bleef het bij. Toen de Oerang Oetans volgevreten waren gingen wij verder richting Sukau, dat diep in de jungle lag. De laatste honderd kilometer of zo ging over een onverhard weg en werden heen en weer geslingerd in de jeep. Om ons heen zagen we bij alleen maar palmolie plantages, die steeds vaker de plek van de jungle innamen. Om ons resort in Sukau te bereiken moesten we het laaste stuk met een bootje verder varen. Ons huisje op het resort was eenvoudig maar had voldoende luxe. Aan eind van de middag gingen we met een bootje de jungle in op zoek naar wilde dieren. Die vonden wel al vrij snel: bijna overal in de bomen zaten Makaken en later zagen we ook de neusapen, die alleen op Borneo voorkomen. Ook zagen we in de bomen boven slangen hangen. De volgende ochtend gingen we heel vroeg weer de rivier op, omdat dan de meeste dieren actief waren. We zagen weer heel veel apen en vogels en hebben de vissen gevoerd. Vlak bij het oxbow meer gingen we de kant op om een stukje te lopen. We werden gewaarschuwd voor bloedzuigers, maar die haalde Ben gelukkig vakkundig overal voor ons. Hij verzamelde ze gewoon allemaal op zijn arm om ze later weg te pieken. Wij vonden het in elk geval niet erg om weer in de boot te zitten. ’s Middags maakten we nog een tropische regenbui mee en waren we blij dat we onze poncho’s mee hadden genomen. ’s Avonds deden we mee aan de nachttocht over de rivier. In het pikkedonker van de jungle vaarden we over de rivier tussen de bomen door. Alleen de gids had een sterke lantaarn waarmee hij in de bomen scheen op zoek naar wilde dieren. Wederom zagen we apen, maar die zaten nu te slapen en zwom een slang snel achter onze boot aan op het licht af. Verder zagen we nog een winterkoninkje waar we heel dichtbij konden komen, omdat hij zat te slapen op een tak boven de rivier. Ook zagen we nog een uil en een wilde kat, die op de kant op zoek was naar voedsel. Nadat we Sukau hadden bezocht gingen we op de weg terug naar Sandakan nog langs een vleermuisgrot. Deze enorme grot zat vol met vogelnestjes, die door Chinezen 2 keer per jaar geoogst werden. De vogelnestjes die met speeksel en veren van de vogels gemaakt werden, werden voor veel geld verkocht, omdat ze een genezende werking zouden hebben. In de grot stonk het verschrikkelijk en moest je een petje op om te voorkomen dat er vogelpoep op je hoofd viel. De paden in de grot lagen vol vogelstront en het was spekglad. Om het nog erger te maken liepen er miljarden kakkerlakken over de paden en de railingen en vlogen vleermuizen de grot in en uit. Het was dus echt smerig! In Sandakan kregen we nog een rondleiding van Ben en zijn we naar een Boeddhistisch klooster op de berg gegaan. Daarna hebben we bij een visrestaurant gegeten en hebben we de lokale markt en een vissersdorp op palen bezocht. Daarna namen we afscheid van Ben bij ons hotel en namen we een verfrissende duik in het grote zwembad. Borneo is echt prachtig, maar wij vlogen de volgende dag op zondag 19 juni terug naar het Maleisisch schiereiland, waar we nu Kuala Lumpur gingen bezoeken..

 

KUALA LUMPUR

Kuala Lumpur was een enorm contrast met de rustige jungle waar we net vandaan kwamen. Vanaf het vliegveld namen we de sneltrein naar de stad, waarvandaan we verder reisden met de monorail naar ons hotel. Het was een prachtig hotel slechts één metrohalte verwijderd van de winkelcentra Bukit Bintang. Duizenden kleine winkeltjes vol elektronica, het nieuwste speelgoed en computerspellen. Omdat het zondag was, was het erg druk in de winkelcentra maar wel gezellig. ’s Avonds zijn we naar Chinatown gegaan waar we heerlijk gegeten hebben. In Chinatown was het helemaal een gekte en hier was echt van alles te koop. We werden omringd door designer tassen, horloges, DVD’s, merk t-shirts, schoenen enzovoort. Wij hebben het nog bescheiden gehouden, maar gingen toch naar het hotel terug met 2 horloges, een tas, 2 voetbal tenuetjes en een stapel DVD’s. De volgende ochtend deden we rustig aan waardoor we eigenlijk te laat aankwamen bij de reusachtige Twin Towers. De kaartjes voor deze Twin Towers zijn namelijk gratis, maar worden wel in beperkte mate weggegeven en dat begint ’s ochtends vroeg. Na de vroege ochtenden in de jungle wilden wij wel eens uitslapen en waren dus te laat voor een bezoekje aan de Twin Towers. Wel zijn we in het winkelcentrum onder de Towers geweest maar hier zaten alleen maat hele dure winkels. Toen hebben we de mtro genomen naar het oude centraal station van Kuala Lumpur en zijn vanaf daar gelopen naar het onafhankelijkhsplein. Ondertussen hadden we het zo warm gekregen dat we het Nationaal Historisch museum ingevlucht zijn vanwege de airconditioning daar. In het museum was ook van alles te zien over de tijd dat Maleisie van Nederland was. Afgekoeld en op de hoogte van de Maleisische geschiedenis namen we een taxi naar Bukit Bintang. Daar hebben we nog wat gewinkeld voordat we teruggingen naar ons hotel. ’s Avonds hehben we weer een bezoekje gebracht aan Chinatown om ons verblijf in KL mee af te sluiten.

 

TAMAN NEGARA

De volgende ochtend wachtte bij ons hotel namelijk de bus naar Kuala Tembeling in het midden van het Maleisch schiereiland. De bus bracht ons in een paar uur naar Kuala Tembeling, waar we verder per boot zouden reizen naat het nationale park Taman Negara. Kuala Tembeling stelde echt helemaal niets voor. Slechts een paar huisjes en restaurantjes waren hier aanwezig. We moesten hier toch wat tijd doorbrengen omdat we moesten wachten op de bootjes. Toen de bootjes we eindelijk waren werden we in ongeveer 3,5 uur naar het Mutiara resort in Taman Negara gevaren. Onze koffers hadden we in Kuala Temebeling achtergelaten omdat die niet met de bootjes mee konden. We hadden alleen nog een kleine reistas mee. Het resort in Taman Negara was een stuk luxer dan op Borneo en het was te merken dat dit veel toeristischer was. ’s Avonds toen het donker was gingen we met een gids de jungle in. Helaas regende het maar dat mocht de pret niet drukken. Vanuit de bosjes om ons heen werden we aangestaard door allemaal oogjes en dat bleken spingen te zijn. Verder zagen we nog wandelende takken en een schorpioen. De volgende ochtend werden we wakker van geluiden op het dak. We dachten dat dit eekhoorntjes waren, maar het bleken apen te zijn. De wilde apen liepen overal op het resort en waren brutaal op zoek naar eten. Ze zaten gewoon vrolijk voor de deur van ons huisje! Wij gingen deze dag op pad met de gids. Eerst liepen we naar een uitzichtpunt. Door de enorme warmte en luchtvochtigheid viel het niet mee om het uitzichtpunt te bereiken. Eénmaal aangekomen waren we helemaal doorweekt van het zweet. Gelukkig ging de weg naar beneden een stuk makkelijker. Op de weg terug gingen we naar de Canopy Walkway. Dit zijn een aantal hangbruggen die tussen de boomtoppen in de jungle hangen op wel 40 meter hoogte. Over een plank van ongeveer 30cm breed moest je van boomtop naar boomtop lopen. Gelukkig waren de planken wel omring met netten en railingen. Het uitzicht over de jungle was fantastisch maar beneden met de vaste bodem onder onze voeten was ook niet erg! Uiteindelijk zijn  we teruggelopen naar het resort om ons op te frissen en om te kleden. ’s Middags gingen we weer met de boot op weg richting een stroomversnelling in de rivier. Bij de stroomversnelling konden we zwemmen, maar het water was ijskoud. Dat hield ons niet lang tegen want op de kant kwamen steeds meer bijen op ons zweet af. Na een tijdje relaxen in de rivier gingen we weer terug naar ons hotel. ’s Avonds besloten we nog mee te doen aan de nachtsafari per jeep. Vanuit het resort werden we naar de overkant van de rivier gebracht waar een aantal jeeps op ons stonden te wachten. Op een bankje achter in de jeep probeerden we steun te vinden om niet uit de jeep te vallen. Boven op het dak van de jeep zat onze gids die met aan lantaarn de omgeving afspeurde naar wilde dieren. We reden voornamelijk door palmolie plantages op zoek naar de dieren. Heel veel dieren hebben we niet gezien. Slechts een wilde kat kruiste onze weg.

 

KUANTAN - TIOMAN

De volgende ochtend lagen de bootjes weer klaar om ons terug te brengen naar Kuala Tembeling. Na ongeveer 3 uur varen kwamen we daar aan. Wij zouden doorreizen naar Kuantan in het oosten van Maleisie en zouden dat per bus doen. De bus ging echter pas 3 uur later vanuit Jerantut, waar we met de taxi heen moesten. Omdat we geen zin hadden om zo lang te wachten namen we de taxi naar Kuantan. Kuantan was ongeveer 300 kilometer en 3 uur rijden vanaf Kuala Tembeling en de 30 euro voor de taxi hadden we hier graag voor over. In Kuantan zouden we één nachtje blijven op doorreis naar het eiland Tioman. Ons hotel lag vlak bij een groot winkelcentrum met een bioscoop en karaokekamertjes. Dit waren kleine kamertjes met een tv en 2 microfoons en 2 stoelen. Voor een klein bedrag kocht je een paar liedjes bij een verkoper en begon de tv te spelen. In de microfoons kun je dan hard meezingen zonder dat iemand het hoorde. Blijkbaar was dit een aardig succes in Kuantan, want de kamertjes zaten goed vol en natuurlijk hebben wij ook meegedaan. Daarna hebben we nog even een filmpje gepakt in de bioscoop. De volgende ochtend liepen we naar het busstation dat niet ver van het hotel vandaan lag. Daar namen we de bus naar Tanjung Gemok, waar de ferry naar Tioman eiland zou gaan. In een luxe touringbus reden we in een paar uur naar Tanjung Gemok. Tussen alle lokale mensen in bleek er nog een Nederlander in de bus te zitten, die op rondreis was door Azie. In Tanjung Gemok namen we een taxi naar de ferry. Kaartjes voor de ferry waren makkelijk te krijgen en in een uurtje kwamen we aan op Tioman eiland. Helaas stopte de ferry niet bij de steiger van ons resort maar bij een naastgelegen dorpje. Hier vroegen we hoe we in het JapaMala resort moesten komen en er werd ons verteld dat we met een speedboat opgehaald moesten worden. We moesten het JapaMala resort opbellen om te zeggen dat ze ons moesten komen halen. In het dorpje was echter maar één telefoon aanwezig en die bleek in een Chinees restaurant te zitten. Verbinding maken met het resort was niet erg makkelijk maar na een paar keren proberen lukte het dan eindelijk. Met een speedboat werden we opgehaald en naar ons resort gebracht. Het resort lag volledig geisoleerd en alleen per boot bereikbaar. De huisjes in het resort waren tegen de berg op gebouwd met uitizcht op het schitterende strand en de blauwe zee. Ons huisje was op palen gebouwd en had de beschikking over een tv met een dvd speler. In de achtertuin tegen de jungle aan was een veranda met ligstoelen en een privé buitenbad met een douche. Ondanks alle luxe was het nadeel van het resort dat je alleen kon eten bij het Tamarinde restaurant van het resort. Het eten was aardig prijzig en de keus beperkt. Op één van de dagen hebben we dan ook de speedboat genomen naar het naastgelegen dorpje. Het dorpje was echt een backpackers dorpje met allemaal simpele verbilijven, een soort strandhuisjes. We hebben er wat boodschappen gedaan en gegeten in het Chinese resaturant met de telefoon. In het donker werden we weer opgehaald met de speedboot en over de zee teruggevaren naar het resort. Aan het eind van de strandvakantie hebben we nog foto’s genomen op het strand en bij de huisjes met onze bruidskleding. Op de laatste dag werden we met de speedboot naar Tekek gebracht. Dit is een iets grotere plaats op Tioman waar ook een vliegveldje is. Vanaf dit vliegveldje vlogen we met een klein vliegtuigje terug naar Kuala Lumpur, waar we overstapten op onze vlucht naar Amsterdam. Onze huwelijksreis zat erop!

 

LINKS

Klik hier voor handige links die met Singapore en Maleisie te maken hebben.

 

FOTO’S

 

huwelijksreis001.jpg

 

huwelijksreis002.jpg

 

huwelijksreis003.jpg

 

huwelijksreis004.jpg

 

huwelijksreis005.jpg

 

huwelijksreis006.jpg

 

huwelijksreis007.jpg

 

huwelijksreis008.jpg

 

huwelijksreis009.jpg

 

huwelijksreis010.jpg

 

huwelijksreis011.jpg

 

huwelijksreis012.jpg

 

huwelijksreis013.jpg

 

huwelijksreis014.jpg

 

huwelijksreis015.jpg

 

huwelijksreis016.jpg

 

huwelijksreis017.jpg

 

huwelijksreis018.jpg

 

huwelijksreis019.jpg

 

huwelijksreis020.jpg

 

huwelijksreis021.jpg

 

huwelijksreis022.jpg

 

huwelijksreis023.jpg

 

huwelijksreis024.jpg

 

huwelijksreis025.jpg

 

huwelijksreis026.jpg

 

huwelijksreis027.jpg